Symbol, znak, abstrakt, utopia. Sięgając do źródłowych rytuałów i pierwotnych znaków, próbuję formalnie uporządkować znany mi obszar. Nawiązując do dawnych prac magicznego realizmu (tak wtedy nazywaliśmy nasze obrazy), tych sprzed 40. lat i tych ostatnich, w których kręgi wpisują się w odwieczną zagadkę nieskończoności, zbliżam się do nowego wymiaru. Znaczenie symbolu koła i abstraktu stają się utopijną wizją współczesnego miasta, którego los jest przesądzony. To także iluzja cywilizacji, wypierającej rozum. Gdy brakuje powietrza oraz czystej wody nasze marzenia zmieniają się w niepokój lub strach. Jeśli autor nie może czerpać z uporządkowanego świata, jego wyobraźnia sięga w rejony magiczne, gdzie twórczość opisuje schyłkową kapitulację zmieniającej się epoki.